Kalbe kader dertlerin imtihanı ağırdır
Yolu uzun, yükü dağ gibi, yüreği yalnızdır
Sen bana ne kadar eziyet edersen et cellat, sonum toprak
Sahibim, herşeyin yegane maliki, bir olan Allah'tır.
Ben artık çok arkada kalan çocuk bir ruhla yaşıyorum
Özünü bilmeyen sözden, merhameti kaybolan gönülden uzaklaşıyorum
Sen bana ne kadar çile, gam, tasa, dert yüklersen yükle arkadaş
Zalimin zulmüne inat, ebedi olan hayat için savaşıyorum...
Bu dünya, bu dünyayı yaşamayı sevenlerin olsun
İstedikleri gibi yesin, içsin, giysin, istedikleri gibi doysun
Sen beni ne kadar çaresiz, yurtsuz, yuvasız, yoksul bırakırsan bırak ömrüm
Derdim sen değilsin, çünkü sen, bugün varsan yarın ebediyen yoksun...
Melek Kaya
